“राम शाळेत गेला. रामने अभ्यास केला. रामला बक्षीस मिळाले.” — ही वाक्ये वाचताना काहीतरी खटकते ना? ‘राम’ या नामाची सारखी पुनरावृत्ती कानाला टोचते. हीच पुनरावृत्ती टाळण्याचे काम मराठी व्याकरणात सर्वनाम (Sarvanam in Marathi) करते. आजच्या या लेखात आपण सर्वनामाची व्याख्या, मूळ नऊ सर्वनामे, सहा प्रकार आणि परीक्षेत विचारली जाणारी उदाहरणे — सगळे एका दमात समजून घेऊ.
नामाची पुनरावृत्ती टाळण्यासाठी नामाच्या ऐवजी वापरल्या जाणाऱ्या विकारी शब्दाला सर्वनाम म्हणतात. मराठीत मूळ सर्वनामे नऊ आहेत — मी, तू, तो, हा, जो, कोण, काय, आपण, स्वतः. सर्वनामाचे एकूण सहा प्रकार पडतात — पुरुषवाचक, दर्शक, संबंधी, प्रश्नार्थक, सामान्य (अनिश्चित) व आत्मवाचक.
सर्वनाम म्हणजे काय? – व्याख्या
आता सुरुवातीचे वाक्य सर्वनाम वापरून पुन्हा लिहू — “राम शाळेत गेला. त्याने अभ्यास केला. त्याला बक्षीस मिळाले.” बघा, किती सहज आणि नैसर्गिक वाटते! येथे ‘त्याने’, ‘त्याला’ हे शब्द ‘राम’ या नामाची जागा घेतात.
एक महत्त्वाची गोष्ट लक्षात ठेवा — सर्वनामाला स्वतःचा अर्थ नसतो. ते ज्या नामाऐवजी येते, त्या नामाचा अर्थ त्याला प्राप्त होतो. म्हणूनच सर्वनाम ही शब्दांच्या आठ जातींपैकी दुसरी विकारी जात मानली जाते. नाम म्हणजे काय हे आधी स्पष्ट असेल, तर सर्वनाम समजायला दोन मिनिटेही लागत नाहीत.
मूळ सर्वनामे – फक्त ९ शब्द
मराठीत सर्वनामांची रूपे अनेक दिसली, तरी मूळ सर्वनामे फक्त नऊ आहेत. परीक्षेत “मराठीत मूळ सर्वनामे किती?” हा प्रश्न अनेकदा आलेला आहे — उत्तर नऊ.
मी तू तो हा जो कोण काय आपण स्वतः
बाकी सगळी रूपे — ती, ते, आम्ही, तुम्ही, ज्याने, कोणाला, त्यांचे — या नऊ मूळ सर्वनामांचीच लिंग, वचन व विभक्तीनुसार बदललेली रूपे आहेत.
विभक्तीचे प्रत्यय लागताना सर्वनामांची रूपे किती बदलतात, हे या तक्त्यावरून पाहा —
| मूळ सर्वनाम | द्वितीया (ला) | तृतीया (ने/शी) | षष्ठी (चा/ची/चे) |
|---|---|---|---|
| मी | मला | माझ्याने / माझ्याशी | माझा, माझी, माझे |
| तू | तुला | तुझ्याशी | तुझा, तुझी, तुझे |
| तो | त्याला | त्याने / त्याच्याशी | त्याचा, त्याची, त्याचे |
| हा | याला | याने / याच्याशी | याचा, याची, याचे |
| आपण | आपल्याला | आपल्याशी | आपला, आपली, आपले |
म्हणजे ‘माझा’ हा शब्द वेगळे सर्वनाम नाही — ते ‘मी’चेच षष्ठीतले रूप आहे. हा मुद्दा एकदा उमगला की सर्वनामांची लांबलचक यादी पाठ करण्याची गरजच उरत नाही.
सर्वनामाचे ६ प्रकार
आता मुख्य भाग. सर्वनामाचे सहा प्रकार आहेत. प्रत्येक प्रकार एका उदाहरणासह पक्का करून मगच पुढे जा.
१पुरुषवाचक सर्वनाम
बोलणारा, ऐकणारा आणि ज्याच्याविषयी बोलले जाते ती व्यक्ती — या तिघांसाठी येणारी सर्वनामे. याचे तीन उपप्रकार —
- प्रथम पुरुषवाचक (बोलणारा स्वतः) — मी, आम्ही. उदा. मी उद्या पुण्याला जाणार आहे.
- द्वितीय पुरुषवाचक (ऐकणारा) — तू, तुम्ही, आपण (आदरार्थी). उदा. तू गृहपाठ केलास का?
- तृतीय पुरुषवाचक (तिसरी व्यक्ती/वस्तू) — तो, ती, ते, त्या. उदा. ती रोज ग्रंथालयात जाते.
| पुरुष | एकवचन | अनेकवचन |
|---|---|---|
| प्रथम (बोलणारा) | मी | आम्ही, आपण |
| द्वितीय (ऐकणारा) | तू | तुम्ही, आपण (आदरार्थी) |
| तृतीय (अन्य व्यक्ती) | तो, ती, ते | ते, त्या, ती |
मराठीत मोठ्या व्यक्तींबद्दल आदराने बोलताना अनेकवचन वापरले जाते — ‘आजोबा आले’ नव्हे, ‘आजोबा आलेत‘; ‘गुरुजी म्हणाले’. याला आदरार्थी अनेकवचन म्हणतात. हा बारकावाही पुरुषवाचक सर्वनामांशीच जोडलेला आहे.
२दर्शक सर्वनाम
जवळची किंवा दूरची वस्तू दाखवण्यासाठी वापरले जाणारे सर्वनाम. जवळच्या वस्तूसाठी — हा, ही, हे; दूरच्या वस्तूसाठी — तो, ती, ते.
उदा. हे माझे गाव आहे. / ती पाहा आपली शाळा.
लक्षात ठेवा: दर्शक सर्वनाम वाक्यात नामाच्या ऐवजी येते. तेच शब्द नामापूर्वी आले (उदा. “हा मुलगा हुशार आहे”), तर ते सार्वनामिक विशेषण ठरते — हा परीक्षेतला आवडता गोंधळ आहे!
३संबंधी सर्वनाम
वाक्यात पुढे येणाऱ्या दर्शक सर्वनामाशी संबंध दाखवणारे सर्वनाम — जो, जी, जे, ज्या. ही सर्वनामे बहुधा मिश्र वाक्यात ‘जो…तो’ अशा जोडीने येतात.
उदा. जो अभ्यास करतो, तो उत्तीर्ण होतो. / जे चकाकते, ते सर्वच सोने नसते.
संबंधी सर्वनाम असलेले वाक्य नेहमी मिश्र वाक्य असते — ‘जो’ असलेले गौण वाक्य आणि ‘तो’ असलेले मुख्य वाक्य. वाक्यरचनेचा हा भाग वाक्याचे प्रकार या लेखात सविस्तर आला आहे.
४प्रश्नार्थक सर्वनाम
प्रश्न विचारण्यासाठी वापरली जाणारी सर्वनामे — कोण, काय, कोणी, कोणाला, कोणास.
उदा. दारावर कोण आले आहे? / तुला जेवायला काय हवे? / हा डबा कोणाचा आहे?
महत्त्वाची अट — वाक्य खरोखर प्रश्न विचारणारे असले पाहिजे. तोच शब्द विधानात आला की प्रकार बदलतो, हे पुढच्याच प्रकारात पाहू.
५सामान्य (अनिश्चित) सर्वनाम
‘कोण’, ‘काय’ ही सर्वनामे जेव्हा प्रश्न विचारण्यासाठी न येता अनिश्चित व्यक्ती वा वस्तूचा बोध करून देतात, तेव्हा त्यांना सामान्य किंवा अनिश्चित सर्वनाम म्हणतात.
उदा. कोणी कोणास हसू नये. / त्याच्या मनात काय आहे ते सांगता येत नाही.
वाक्याच्या शेवटी प्रश्नचिन्ह नाही — हीच खरी खूण. चिन्हांच्या अशा बारकाव्यांसाठी विरामचिन्हे हा लेख पाहा.
६आत्मवाचक सर्वनाम
‘स्वतः’ किंवा ‘आपण’ ही सर्वनामे जेव्हा ‘स्वतःच’ या अर्थाने येतात, तेव्हा ती आत्मवाचक सर्वनामे ठरतात.
उदा. मी स्वतः तो सामना पाहिला. / तो आपण होऊन माझ्याशी बोलायला आला.
सावधान: ‘आपण’ हे सर्वनाम तीन भूमिका बजावते — (१) आम्ही या अर्थी, (२) आदरार्थी ‘तुम्ही’ या अर्थी (तेव्हा ते पुरुषवाचक), आणि (३) ‘स्वतः’ या अर्थी (तेव्हाच ते आत्मवाचक). वाक्याचा अर्थ पाहूनच प्रकार ठरवा.
लिंग व वचनानुसार होणारे बदल
सर्वनाम विकारी आहे — म्हणजे त्याची रूपे बदलतात. पण गंमत अशी की सगळीच सर्वनामे बदलत नाहीत!
| बदलाचा प्रकार | कोणती सर्वनामे बदलतात? | रूपे |
|---|---|---|
| लिंगानुसार बदलणारी (३) | तो, हा, जो | तो-ती-ते / हा-ही-हे / जो-जी-जे |
| वचनानुसार बदलणारी (५) | मी, तू, तो, हा, जो | मी-आम्ही, तू-तुम्ही, तो-ते, हा-हे, जो-जे |
| कधीही न बदलणारी (४) | कोण, काय, आपण, स्वतः | रूप कायम राहते |
“लिंगानुसार बदलणारी सर्वनामे किती?” — उत्तर तीन. “वचनानुसार बदलणारी किती?” — उत्तर पाच. हे दोन आकडे परीक्षागृहात जाण्यापूर्वी पक्के करा. एकवचन-अनेकवचनाच्या अधिक सरावासाठी वचन बदला – १००+ शब्द हा लेख उपयोगी पडेल.
नाम आणि सर्वनाम यांतील फरक
| मुद्दा | नाम | सर्वनाम |
|---|---|---|
| अर्थ | स्वतःचा स्वतंत्र अर्थ असतो | स्वतःचा अर्थ नसतो; नामाकडून अर्थ घेते |
| कार्य | व्यक्ती/वस्तू/गुण यांचे नाव सांगते | नामाची पुनरावृत्ती टाळते |
| संख्या | अगणित शब्द | मूळ शब्द फक्त ९ |
| उदाहरण | सीता, पर्वत, प्रामाणिकपणा | ती, तो, आपण, कोण |
| वापर | वाक्यात प्रथम उल्लेखासाठी | त्याच नामाच्या पुढील उल्लेखांसाठी |
एक गोष्ट आवर्जून लक्षात ठेवा — सर्वनाम वापरण्यापूर्वी ते कोणत्या नामाऐवजी आले आहे, हे वाचणाऱ्याला स्पष्ट असावे लागते. “त्याने मला पुस्तक दिले” हे वाक्य एकटे वाचले तर ‘त्याने’ म्हणजे कोण, हे कळत नाही. म्हणूनच लेखनात आधी नाम आणि मग सर्वनाम असा क्रम पाळला जातो. निबंध वा व्याकरणाच्या इतर घटकांचा अभ्यास करताना हा संकेत उपयोगी पडतो.
१५ उदाहरणे – प्रकारासह
खालील प्रत्येक वाक्यातील ठळक शब्द सर्वनाम आहे; कंसात त्याचा प्रकार दिला आहे. आधी स्वतः ओळखण्याचा प्रयत्न करा, मग कंस वाचा.
सर्वनामे प्रत्यक्ष वापरात – एक संवाद
नियम कितीही वाचले, तरी भाषा प्रत्यक्ष वापरातूनच कळते. खालचा छोटा संवाद वाचा आणि त्यातील प्रत्येक सर्वनाम मनातल्या मनात ओळखा —
आई: “तू शाळेतून येताना काय आणलेस?”
चिनू: “मी पेरू आणले. हे बघ! जो मोठा आहे, तो आजीला दे.”
आई: “शाबास! कोणी शिकवले रे तुला एवढे शहाणपण?”
चिनू: “कोणी नाही, मी स्वतः ठरवले!”
आता तपासा — ‘तू’, ‘मी’ पुरुषवाचक; पहिल्या वाक्यातले ‘काय’ प्रश्नार्थक; ‘हे’ दर्शक; ‘जो…तो’ संबंधी-दर्शक जोडी; आईच्या प्रश्नातले ‘कोणी’ प्रश्नार्थक, पण चिनूच्या उत्तरातले ‘कोणी नाही’ मधले ‘कोणी’ अनिश्चित; आणि ‘स्वतः’ आत्मवाचक. एका चार ओळींच्या संवादात सहाही प्रकार भेटले! रोजच्या बोलण्यात सर्वनामे किती भरून राहिली आहेत, याचा हा पुरावा.
प्रकार ओळखण्याच्या युक्त्या
चार पायऱ्यांची युक्ती —
पायरी १: शब्द नामाच्या ऐवजी आला आहे की नामापूर्वी? ऐवजी असेल तरच सर्वनाम; पूर्वी असेल तर सार्वनामिक विशेषण.
पायरी २: वाक्याच्या शेवटी प्रश्नचिन्ह आहे का? असेल तर ‘कोण/काय’ प्रश्नार्थक; नसेल तर सामान्य (अनिश्चित).
पायरी ३: वाक्यात ‘जो…तो’ अशी जोडी दिसते का? दिसली तर ‘जो’ संबंधी आणि ‘तो’ दर्शक.
पायरी ४: ‘आपण’चा अर्थ तपासा — ‘स्वतः’ असा अर्थ निघाला तरच आत्मवाचक; ‘आम्ही/तुम्ही’ असा निघाला तर पुरुषवाचक.
परीक्षेतील महत्त्व व नमुना प्रश्न
MPSC, पोलीस भरती, तलाठी, आरोग्य विभाग — कोणतीही परीक्षा घ्या, नाम-सर्वनाम-विशेषण या त्रिकुटावर मिळून २-३ प्रश्न ठरलेले असतात. माझ्या अनुभवानुसार, सर्वनामावरचा प्रश्न बहुधा ‘आपण’च्या दुहेरी भूमिकेवर किंवा दर्शक-सार्वनामिक गोंधळावर बेतलेला असतो. काही नमुना प्रश्न —
- ‘मराठीत मूळ सर्वनामे किती आहेत?’ → नऊ
- ‘तो आपण होऊन आला’ — ‘आपण’ या सर्वनामाचा प्रकार? → आत्मवाचक
- ‘जे चकाकते ते सोने नसते’ — ‘जे’ चा प्रकार? → संबंधी सर्वनाम
- ‘कोणी कोणास हसू नये’ — ‘कोणी’ चा प्रकार? → सामान्य/अनिश्चित सर्वनाम
- ‘लिंगानुसार बदलणारी सर्वनामे कोणती?’ → तो, हा, जो
- ‘तुम्ही स्वतः येऊन पाहा’ — ‘स्वतः’ चा प्रकार? → आत्मवाचक
- ‘हे’ या शब्दाची जात ‘हे घर आमचे आहे’ व ‘हे आमचे घर आहे’ या वाक्यांत ओळखा. → अनुक्रमे सार्वनामिक विशेषण व दर्शक सर्वनाम
- ‘सर्वनामाला स्वतंत्र अर्थ असतो का?’ → नाही; ते ज्या नामाऐवजी येते त्याचा अर्थ धारण करते
एक शेवटची सूचना — पर्याय वाचताना ‘सामान्य’ आणि ‘अनिश्चित’ ही दोन्ही नावे एकाच प्रकाराची आहेत, हे विसरू नका. काही पुस्तकांत ‘सामान्य सर्वनाम’ तर काहींत ‘अनिश्चित सर्वनाम’ असे नाव येते; परीक्षेत दोन्हींपैकी कोणतेही आले तरी गोंधळू नका.
वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न (FAQ)
सर्वनाम म्हणजे काय?
नामाचा पुनरुच्चार टाळण्यासाठी नामाऐवजी वापरल्या जाणाऱ्या विकारी शब्दाला सर्वनाम म्हणतात. उदा. ‘राम शाळेत गेला. तो उशिरा पोहोचला.’ इथे ‘तो’ हे सर्वनाम.
मराठीत मूळ सर्वनामे किती आहेत?
नऊ — मी, तू, तो, हा, जो, कोण, काय, आपण आणि स्वतः.
सर्वनामाचे प्रकार किती?
सहा — पुरुषवाचक, दर्शक, संबंधी, प्रश्नार्थक, सामान्य (अनिश्चित) आणि आत्मवाचक.
‘आपण’ हे कोणते सर्वनाम आहे?
संदर्भानुसार ठरते — ‘आपण सिनेमाला जाऊ’ मध्ये पुरुषवाचक, तर ‘तो आपण होऊन आला’ मध्ये आत्मवाचक.
नाम व सर्वनाम यांत मुख्य फरक काय?
नामाला स्वतःचा स्वतंत्र अर्थ असतो; सर्वनामाला नसतो — ते ज्या नामाऐवजी येते त्याचा अर्थ धारण करते.
निष्कर्ष
नऊ मूळ सर्वनामे आणि सहा प्रकार — एवढा मर्यादित पण हमखास गुण देणारा हा घटक. वरील युक्त्या वापरून उदाहरणे सोडवत राहा. पुढे नाम व नामाचे प्रकार, विशेषण व त्याचे प्रकार आणि क्रियापद हे लेख वाचा; संपूर्ण उजळणीसाठी मराठी व्याकरण संपूर्ण मार्गदर्शक उपयोगी पडेल.







Leave a Comment
You must be logged in to post a comment.